X
تبلیغات
رایتل
تاریخ : چهارشنبه 5 آبان‌ماه سال 1389 | 10:56 ب.ظ | نویسنده : فرود

 

 

داستان این شعر بر میگرده به چند روز پیش و دیدار یه دوست قدیمی و یاد خاطرات گذشته  ...... که یهو اینو رو کرد .

حالا این شعر رو یکی اساتید به این دوستمان داده بود و ما هم شاعرشو نمی شناسیم . اینجا گذاشتیم امیدواریم این بزرگواری که شعر رو گفتن مارو حلال کنن.

در ضمن شعر و حتما تا آخر بخونید و نکته اخر اینکه برگه ای شعر روش نوشته شده خیلی داغون بود منم شعرو همونجوری که بو نوشتم تا امانت رعایت بشه .

                ********************************************** 

                          **************************************

احمدک

معلم چو امد به ناگه ، کلاس ، فروخفته خاموش شد

                                     سخنان ناگفته ی کودکان ، به لب نارسیده ، فراموش شد

معلم زکار مداوم مُدام ، غضبناک و فرسوده و خسته بود

                                     جوان بود و در عنفوان شباب ، جوانی از او رخت بسته بود

سکوت ِ کلاس غم آلود را ، صدای درشت معلم شکست

                                     زجا احمدک جست و بندِ دلش ، بدین بی خبر بانگ ناگه شکست

بیا احمدک ! ، درس دیروز را بخوان تا ببینم که سعدی چه گفت ؟!

                                      ولی احدک درس ناخوانده بود ، بجز آنچه دیروز آنجا شنفت

عرق چون شتابان سرشک یتیم ، خطوط خجالت برویش نگاشت

                                    لباس پر از وصله و ژنده اش ، بروی تن لاغرش لرزه داشت

زبانش به لکنت بیفتاد و گفت :" بنی آدم اعضای یکدیگرند "

                                   وجودش به یکباره فریاد زد :" که در افرینش ز یک گوهرند

در اقلیم ما رنجبر مردمان ، زبان دلش گفت بی اختیار

                                   چو عضوی به درد اورد روزگار ، دگر عضو ها را نماند قرار

تو کز ، تو کز، تو کژ ... ، وای یادش نبود ، همچنان پیش چشمش سیه پوش شد

                                  سرش را به سنگینی از روی شرم به پایین بیفکند و خاموش شد

اعماق مغزش به جز درد و رنج ، نمی کرد پیدا کلام دگر

                                    در آن عمر کوتاه ، او ، خاطرش نمی داد جز آن پیامِ دگر

ز چشم معلم شراری جهید ، نماینده ی آتش خشم او

                                 درونش پر از نفرت و کینه گشت ، غضبی درخشید در چشم او

چرا احمدک کودنِ بی شعور ، معلم بگفتا به لحن گران

                               نخواندی چنین درس آسان ،  بگو ، مگر چیست فرق تو با دیگران

عرق از جبین احمدک پاک کرد ، خدایا چه می گوید اموزگار

                                    نمی بیند آیا که در این میان بُوَد فرق بین دارا و ندار

چه گوید ؟ بگوید حقایق بلند ؟! به شعری که از چشم خود بیم داشت

                                    بگوید که فرق است مابین او و آنکس که بی حد زر و سیم داشت

به آهستگی احمد بی نوا چنین پر ز لب گفت با قلب پاک

                                 که آنها به دامان مادر خوشند ، و من بی وجودش نهم سر به خاک

آنها جز از روی مهر و خوشی ، نگفته تا کنون یک سخن

                                   ندارد به جز خورد و خواب  ، به مال پدر تکیه دارند و من

از روی اجبار و از ترس مرگ کشیدم از ان درس بگذشته دست

                              کنم  با پدر پینه دوزی و کار ، ببین دست پینه بسته ام شاهد است

سخن های او را معلم برید ، هنوز او سخن های بسیار داشت

                               دلی از ستمکاری ظالمان ، نژند و ستم دیده و زار داشت

معلم بکوبید پا بر زمین ، که این پاک قلب ، پر از کینه است

                                به من چه که مادر زکف داده ای ؟ به من چه دستت پر از پینه است

یکی پیش ناظم رود با شتاب به همراه خود یک فلک آورد

                               نماید پر از پینه پاهای او ، ز چوبی که بهتر کتک آورد

دل احمد ازرده و ریش گشت ، چو او این سخن از معلم شنفت

                                 ز چشمان او کور سویی جهید ، بیاد آمدش شعر سعدی و گفت :

ببین ، یادم آمد دمی صبر کن ، تامل خدارا ، تامل دمی

                                         تو کز محنت دیگران بی غمی ، نشاید نامت نهند آدمی

                    ********************************************

                          **************************************

و اما بر خلاف  بیشتر کسانی که این شعر ور می خوانن به نظر من  معلم داستان ما بسیار با تجربه بودن حالا چرا ؟! جوابشو  بزارین پست بعدی 0 نه اینکه قیاقفه ی کارشناس به خودم بگیرم نه  به خدا !!! فقط چون خودم معلمم و کشور ما هم پره از فقر ..... یه چیزهایی هست که من دیدم و شاید شما ندیده باشید . ... بعضی چیزها رو فقط فقط باید دید تاآدم بینه که چی درسته یا چی نادرست ... و گاهی اوقات تصمیم گیری خیلی خیلی خیلی مشکل میشه .... )

حالا نظر شما چیه ؟ خوشحال میشم بدونم